Memoria

Voor Marja Zo denk ik aantoen we zatenop de bankvoor het huis. Ze zeggendat zwaartekrachthecht aan deze aardemaar we weten beter al zoveel jarenen ook nu weerzingt de merelin de hoge es en zijn we evenbuiten ruimte en tijdwaar men isen zich bevindt

Ewsum in de schemering

Vanaf nu kunnen de bloemenhier alle perken te buiten gaanHet is immers lente en morgenis er weer zo’n dag waarin zonopkomt en avond valt.Hoe doet zo’n avond dat?Laten we zeggen datAan het einde vande dag de altijd groenevelden worden ingepaktde horizon verdwijnt.ver weg zacht en stationairsterft een tractoreen zwaandrijft in de gracht. Het waait een […]

Maart

’n Wolk vogelsin grauwe luchtwaaiert uitverspreidt zichlost op In het legeontkleurde weilandvogelsdieopvliegendansenenverdwijnen

De olde landschap van Drenthe

Niet gebonden aan wat ookgaat het water met grote slingersdoor dit oude landschap, langs weien hakhout, doorsnijdt het open veldalsof het niets achter laatniets zal missenzoekt het zijn weg,is wateren stroomt. Van oevers wuiven bloemen,buigen halmen gras.Een torenvalk roest bovenroggeblauw. Een herdertrekt zijn jas uiten vergrijpt zichaan het beste schaapvan zijn kudde. De koekoek roeptde […]

Winter op Alvaret

strakblauwe luchtwindstiltetwee hazen lopen, jagenachter elkaar aanin kristallen landschapspringen zebalorigspiralendomhoog alsofhet heelnatuurlijkis dit dansjein de sneeuw heelnatuurlijk

Alvaret

Alles heeft hier zijn plaats:de zinderende luchtboven de dorre vlakte,met uitgedroogd mosstapels stenenen oude paden,menselijke sporen.Een overzichtelijkestenige wereld,de zee die alles omsluit De stenen op Alvarethebben geen geheugen.Zij zijn geheugenen veranderenzonder dat jij en ikdaar weet van hebben. Wij hebben tijden doen pogingente blijvenop deze vlakteop Alvaret. Vogels scherenin groepjesboven onze hoofden;waaieren uit,lossen op. Verdwijnenboven […]

Na een sneeuwstorm – februari 1979

Negen maanden geleden.Kerken staken hun catechisatie,dansscholen sluiten hun deuren,lezingen over korfbal, borstkanker en volkszangkunnen niet doorgaan.Februari, oostenwind, windkracht 11.Voor mijn gevoel was ’t misschien 12 of 13.Dichtgesneeuwde ramen, bulten van twee meter,onwillige pogingen om ’t werk te bereiken.De radio zorgt voor koffiepraat,voor wie thuis achter de koffie strandde. ’n Barre winter; sommigen hebben de sfeer […]

Handen in de winter

meer en meerworden zeals de appelsdie ik deze herfsteen voor eenvoorzichtigin een mandlegde mijn handen oude landschappenin de winter houden vrieskou vast

Le Bal

Bij ‘Jeux d’enfants’ à quatre mains Geroezemoes en druk gepraat.’n Glas valt om, geluid op straat.Sigarenrook stijgt langzaam op.En onder de vleugel in het danslokaalligt slapend, ’n kind, diagonaal.Dan is ’t of wat zoemt of trilt.’t Gedwarrel van stemmen stokt, verstilt.Zacht begint de vleugel te bewegen, te brommen.’n Hond, door de stilte alert, is gaan […]